Zuanne torrat a domo sua, ma non podet facher a mancu de reconoscher
chi, comente esseret chi l'aeret zirada, totu su secuestru no essiat dae
sos zassos de Orune, Nùroro e Orgosolo. Totu si jocabat in pacu
tretu. E non l'aiat ispantadu si su ziru imbeniente esseret istadu che
i su primu o che i su secundu. Dae cue non si podiat fughire. Est beru
chi como s'azunghiat su fatu de l'aer firmadu e su de si legher s'in cras
in totu sos zornales. Su chi li dabat prus fastìdiu, non fit cussu,
ma sa curiosidade de sos collegas de traballu e de sa zente chi bi colabat
e, prus e prus, sos pessamentos chi s'aiat picadu sa muzere, chi fintzas
a cussu mamentu nche fit abarrada foras. Pacu l'importabat si sa dificultade
de si mogher tranchillu aumentabat; propiu custu non l'ispantabat.
Ma siet issu, siet s'abocadu in custu si fint isballiados e de meda. Di fatis, s'in cras in su zornale non si nde chistionabat pro nudda nen de issu nen de su fatu chi l'aiant firmadu. Cheriat narrer chi sa telefonat aiat fatu un efetu prus mannu de su chi si pessabant. Nen carabos nen pulitzia aiant dadu da notissia a sos zornalistas.
E gai Zuanne torrat a traballare prus serenu e rinfrancadu. Petzi contabant de sos corbos chi si fint ghetante a domo de sos Rosas. Ja s'ischit chi a s'arbore rutu totus bi crompent, ma su chi fit sutzedende in custa ocasione fit a beru indetzente.
Telefonadas, literas anonimas, unu chedda de muntonarjos cheriant profitare de su disisperu de sa familia de Pascualba.
Si fit ischidu chi sos emissarios de sos Rosas sichiant a zirare in bòdiu in cherta de itabilire un'adobiu cun sos bandidos e de cuncordare sa summa de su riscatu. Ma fintzas in custu secuestru
non s'ischiat chie fit o fint sos emissarios. Fintzas sos Rosas fint resessidos a mantenner su secretu. In tantis sa buteca de prendas ch'aiant in su cursu de Nùgoro fit serrada e serrada fit sa buteca de bestes pro pitzinnos minores chi aiant apertu dae pacu tempus suta domo issoro. Sos frades non fint a tretu de poder traballare comente a su solitu. Semper isserrados in domo, o nessi gai pariat, non si bidiant prus in ziru. Isetabant, che i sos ateros parentes de sos presoneris, notìssias dae su fronte de sos bandidos.
Sa zustìssia nche l'aiat acabada cun sos rastrellamentos chi perunu resultadu aiant dadu. Pariat chi aerent abandonadu su fronte de campos e montes e non s'intendiant prus in ziru. Su fatu est chi dae su cumandu de Nùgoro fit moghidu un'ateru ordine, cussu de cambiare tatica e de indagare a sa muda, discretos, punterande sas pessones suspetas chene lu dare a bider. Fit unu traballu prus passentziosu, prus istentosu, ma podiat dare frutos prus bundantes. Ispertuddabant cada atu e cada moghimentu de zente chi ischiant podiat esser in mesu a secuestros e bardanas; zente conota pro sas malafatas de tempos colados, chi fit possibile non nch'aerent perdidu sas trassas che i su mariane.
E gai unu bortaedie ponent sas manetas a tres durgalesos, innossentes che i sa Maria, pro caridade, ma in tantis a Thilipu e Grabielle Pastis, paris cun un'ateru, Malcu de Tzori, nche los cravant a galera, a Badu de Carros. Dae sos zornales non s'est mai cumpresu ite b'intrabant in su secuestru de Pascualba. Pro como fint petzi suspetados.
Fintzas su tempus cumplotabat contra sos presoneris. Fit fritu e non pariat chi su tempus aeret cambiadu in breve. Sos montes fint cuzicados de nibe e ateru nibe s'intendiat in ziru. Sos adobios cun sos bandidos diventabant prus difitziles e su disisperu de sos familiares in isetu non fachiat che aumentare. Sos de Rosas s'iscambiabant sa imbassiadas cun sos chi aiant in manos sa pitzinna per mesu de sos zornales, declarande craru e tundu chi fint dispostos e prontos a pacare su riscatu a cunditzione chi su pacamentu e sa liberassione s'esserent fatos in su matessi mamentu, ca fint a tretu de non si fidare prus de nemos, a pustis chi unas cantas telefonadas, de pessones diferentes, non li garantiant prus cun chie fint tratande. Su dinare l'aiant buscadu, sende chi a issos puru, su zuze lis aiat blocadu sos benes.
Sos ateros familiares de sos presoneris fint a lamenta e disisperu, e a sas lamentas e a su disisperu lis rispundiat su mutricore biancu de su nibe chi suzicabat sas chimas de su Montiferru, de sa Marghine e de su Gennargentu. A cussu s'azunghiat su mudichine de sos bandidos chi pariant isparidos in su nudda.
Zuanne fit una chida traballande tranchillu e serenu. Sa cosa nche li pariat ismenticada e no li secabat su bonumore mancu sas dimandas de s'abocadu chi lu bisitabat belle e cada sero in su motel, cando paris si bufant una tassa de su solitu cannonau.
Nche fit colada una chida e non bi fit prus pessande, cando unu manzanu, su 19 de ghennarju, sende in domo, intendet su telefono sonande. Lu lassat unu bellu tretu e a pustis pesat sa corredda. A su prontu nche l'essit:
- Atzidente! - e la finit in cue.
Fint issos. Ma sa dimanda: chi est? Non la podet tratenner.
Sa muzere, chi fit a cante li dimandat:
- Chi est?
Zuanne tapat sa corredda e li rispondet.
- Un amicu chi non m'isetabo. - E in cussu mamentu s'abizat de su periculu chi li fit rughende. Si aiat rispostu issa, fint istados arguais. Narat chi fit presente!
Sa solita boche, sa solita pessone e li fissat un'ateru adòbiu.
Su sero matessi depiat mogher a sas chimbe e dae Fonne, sa bidda de sa muzere. Sa bia non fit meda diferente dae sas de in antis, petzi chi fit uguale a sa de su secundu ziru ma a s'imbesse: Fonne, Su passu de Caravai, su pradu de Orgosolo, Uliana e Nùgoro.
Totu su restu fit uguale: sa machina, sas paragulas in suspu e su sinzale de firmada. Depiant esser bene informados pro ischire chi sa die li tocabat de reposu e no aiat de andare a ufissiu.
Si sichit a legher su zornale e tante si pessat chi s'adòbiu, sende chi podiat esser in cada tretu dae Fonne a Orgosolo, depiat sutzeder a curtzu a custa bidda. Su fatu chi una borta l'aiant firmadu cara a cara de Orune lu cumbinchiat chi, custa borta, non podiat esser che cara a Orgosolo, in modu chi, in pessu lu lassabant, podiant torrare a bidda tranchillos che papa. Custu cheriat narrer chi fit zente, chi si puru esseret ischidu su chi fit fachende, fit zente noba in s'arte; noba peroe chi aiat cussideradu totu. Una borta in bidda nemos los podiat controllare e si fit zente chi conoschiat e los aeret imbentos in tzilleri fint capssos de lu cumbidare chene perunu fastizu.
Pacu in antis de mesudie mutit s'abocadu a s'istùdiu. Lu buscat ca fit in pessu ghirande da una udientzia.
- Mi facat acatare sa machina in Fonne, in su caminu ube current su palu e a sa matessi ora.
- Ite nobas b'at?
- Nudda. Si preocupet de mi facher aer sa betura ube l'apo naradu.
- Miret non facat brullas. Est periculosu.
- Isco su chi so fachende. Isse s'incuret de sa betura. Pro su restu nos bidimus cras.
- S'est gai, andat bene. Diet cara ...
Cando si fint prandende, Zuanne proponet a sa muzere de andare a bisitare sos socros in Fonne. Ischiat chi issa a tale invitu non narabat mai chi no. Peroe li dimandat:
- Ite bisonzu b'as?
- Perunu bisonzu, petzi sa gana de bider sos amicos e a compare.
- S'est gai. Ma no at a esser periculosu cun custos caminos astragados?
- Non credo; bi so abituadu; at a bastare un'azicu de prudentzia.
- E meda nos tratenimus?
- Totu su sero e ghiramus a pustis chena.
- S'est gai andat bene.
A s'arribada a Fonne a s'ispessada, su socru li fachet festa. Como aiat cun chie faveddare de sos secuestros de cussas dies coladas. Non si podiat prus essire a monte o a badde ca in totube b'aiat zustìssia e como in burghesu puru, bestidos de pastores, de piscadores, de massajos. E faveddabant in sardu, ca in ambas armas b'aiat sardos chi faveddabant che cristianos. Unu non si podiat mogher ca los bidiat ispuntare dae cada locu, dae sas matas, dae palas de sos chercos, dae sas rocas. Zuanne cun asiu l'ispiegat chi cussu fit su traballu issoro e chi nessi como si fachiant cumprender faveddande ladinu.
- Corfos de balla! Semper zustìssia est - contabat su betzu - e non ti podes fidare prus de nudda e de nemos.
Su socru aiat gana de sichire su negòssiu, ma Zuanne aiat presse de essire e pro l'isviare li dimandat nobas de sos amicos, chi issu puru conoschiat e chi in carchi tzilleri cravados nche depiant esser. Li narat chi cheriat andare a lo bider, ca fit dae meda chene colare in Fonne. Chi non s'esserent ispantados si ghirabat a tardu.
Saludat e essit. Ponet in motu e a bellu a bellu nch'essit dae bidda e firmat ube fit securu de acatare sa A112. E l'acatat. Chie nche l'aiat zuta non l'ischiat e mai l'at a ischire. Misteriu de s'abocadu. Non b'aiat pessadu in antis, ma in cussu mamentu si rendet contu chi nessi un'ateru fit a su currente de su chi issu fit fachende, chi fit s'emissàriu de sos Macupissas. Petzi s'abocadu ischiat chie fit custa pessone, ma fit istadu inutile a li ponner dimandas, sa risposta fit istada una e bia: amicos e dae cue non l'aiat bocadu. E sos amicos de un'abocadu sunt tantos, cussos beros e cussos chi aiant obricos cun isse. Fit normale o gai li pariat in cussu mamentu.
Firmat sa sua in palas de sa A112. Custa fit aperta e su motore galu caente. Si badiat a fùrriu suspetosu. Nemos. Non s'intendiat anima, petzi un'ala de bentu a fruschios intro sas chimas nigheddas de sos chercos. In artu si bidiat su biancore de sas puntas de Correboe.
Si controllat sa betura: totu a postu: bi fint sas lamias prenas de benzina e s'ampulla de su cannonau, ma custa borta mesu istapada. Ponet in motu e cumintzat a s'istresiare dae Fonne. Fit note e fit iscuru. Su chelu apalatadu cuzicabat sos isteddos e unu bentu malinnu ispinghiat semper a da in antis sas nues nigheddas.
A tretos sas nues s'aperiant e lassabant bier unu chelu garrigu de isteddos. Caminabat a sa velotzidade istabilida e in caminu non s'adobiabat anima biba. Nemos si la sentiat, si non fit pro dovere, a si ponner in biazu cun cussu tempus. Mantende su volanta cun una manu, cun s'atera chircat s'ampulla. Aganzat cussu cannonau e non s'est firmadu a si securare si fit dry o rujonzu. Cun sas dentes istapat s'ampulla, mantenet su tapu cun una manu e a bruncu li dat una paja de sutzadas. Bi li cheriat a li caentare su corpus preservandelu dae su fritu de sa note.
Chene perunu intopu nche superat su passu de Caravai e imbucat in su pradu de Orgosolo, in su caminu chi lu podiat zucher a Intremontes o a bidda. Rucrat totu Pratobello e si nch'acatat a curtzu a nuraghe Gurthu. Dae cue non li restabat che de falare a bidda. Isterret su bratzu e torrat a s'atacare a s'ampulla e via un'atera paja de sutzadas, ca su fritu li fit intrande in costas.
Cumintzabat a nche bier a Nùgoro lampizande mudu e fritu. Orgosolo fit a cudd'ala de sa costa, in pessu si bidiant, galu innedda, sas urtimas domos costruidas in cu caminu chi andabat a Mamujada.
Fit oramai a curtzu de sa cresiedda de santu Marcu. Pacas bortadas prus in gai fit istadu in intro de bidda.
Cando nche fit giai in palas de sa cresia, a s'ispessada su sinzale, a manu destra, tres chimas de eliche firmadas cun predas. No aiat de s'isballiare. Depiat firmare e firmat. Falat, si pompiat a fùrriu. Nemos. Si l'isetabat in cussos tretos s'adobiu e dae cue non s'est fughidu. Torrat a sedere in machina e abbassiat si bridu. S'iscampiat dae sa bentanedda e belle a s'iscusiat nche narat: Viva Brigate Rosse.
- Morte Andreotti - li rispondet deretu una boche essinde dae s'iscuricore de sa note. Una pessone a cucutu faladu, cun unu impermeabile craru, longu, armadu de fusile li fachet atu de achirrare. Zuanne essit dae sa betura e deretu s'omine lu compudat sichidu. Abarrat ispantadu de custu atu de isfidutzia, chi non promitiat nudda de bonu. Ma non narat nudda.
A tzinnos e puntandeli su fusile in palas e in costas l'inditat s'iscala chi artziat a secus de sa cresiedda e galu prus a susu, fintzas a un'ispuntone de roca, in linea cun s'ischina de sos montes chi falande dae Orecarba partiant su zassu in una badde e unu baddicru. A custa ala, belle in punta bi fit santu Marcu. Cando nche fit in supra, galu ritzu, nche biet, de improntu, totu sa badde chi falabat a Locoe, e abarrat ispantadu de bider a pacos passos sa bidda luchente, chi belle e belle si podiat tocare cun sas manos. In pacos minutos podiat arribare a sa domo de Riori e de Chichissu. Fint cue suta, pacu prus in bassu de sas tupas de mudrecu, de chessa e de melaidone. Unu anticu caminu de carru falabat dae sa crèsia imberghendesi in sas matas de sa flora agreste chi aiat picadu su postu de terrinos ateras bortas traballados cun aradu e cun marrone pro bi ghetare labore e fava.
Ma non li dat tempus de si godire sa panoria, ca su bandidu cucutadu, tocandelu cun su fusile l'obricat a si seder in una conca in mesu de sas rocas, chi reparabat dae su bentu e dae su fritu.
- E tando azes detzisu de pacare o lassades chi l'ochidemas?
Sa solita boche, in italianu, sica e frita che su marmaru. Non b'aiat de s'isballiare. Fint issos; fit cun issos chi depiat tratare, non b'aiat periculu chi s'esserent postos in mesu corbos aganidos.
Non li dat risposta, comente chi si l'esseret pessande e issu puru rispondet chene dare a bider ite sentidos li zirabant in conca e in coro. A sa fine nche li narat:
- Ello ite est totu custa presse, totu a una borta? Non bos sezis fatos intender in antis. Bos azes picadu fune longa e como, totu in unu, cherides currer? Tzertu chi sa familia cheret pacare, ma totu cussu dinare non bi l'at. Sos zornales los azes letos bois puru. Ischides in cale situassione s'acatant. - E torra un'atera pasada. Isetabat una risposta chi nemos li dat. Cheriat negossiare, aperrer un'aghidu a sa tratativa. Nudda. Peruna risposta. E tando sichit:
- Bois cheriet mùrghere una baca assuta. Bos podet bastare medas prus pacu ... - Ma s'ateru ascurtabat, serradu in un mutricore chene iscampu.
A Zuanne li benit una pessada: fortzis cheriant chi esseret issu a ispingher paragula. Sichit su negossiu a sa sola, che s'esseret faveddande cun unu surdu.
- Sa familia est pronta a pacare deretu si bos acuntetades de trechentos miliones. Non bos podet dare de prus.
- Abertelos chi si non pacant lu bocamus fora.
Sa mineta fit tropu manna e Zuanne si nd'abizat. Fint paragulas ispintas dae chie no ischiat ite rispondere. Su mutricore de in antis li resurtat craru. No ischiant mancu issos su chi cheriant; sinzale malu. Cheriat narrer chi non si fint postos de acordu in antis e fint gai chene ischire su de facher. A Zuanne, omine de campu e de tzitade, non lia contabant zusta e non lia podiant cubare. Tropu espertu pro non s'abizare de s'imbarratzu de su chi aiat de fronte.
Sinzale malu una mineta manna, ma puru sinzale de debilesa. No aiant argumentos. Cheriant facher sos fortes. A sa fortza s'oponet sa fortza. Si issos si fachiant fortes, Zuanne non fit a mancu e a cussu puntu si nde rendet contu. Bisonzabat de lis risponder in taca e in taca li rispondet:
- Pro contu meu fachide comente cherides. Bos lu podides cocher fintzas a buddidu cun patata. No est cosa chi mi riguardat. Ischides chi non est de sa parentela mea. Ma pessade bene a su chi fachides ...
- Referi a sos familiare su negòssiu de ista note e pro deche minutos non ti mogas dae inoche, ca nois nos nch'istresiamus.
Non li narat ateru, ma chene lu cherret li dat a ischire chi non fit solu.
Zuanne s'abarrat firmu unu bellu tretu a oricras paradas. E gai nch'intendet sa moghida de sa frasca in sas matas a cudd'ala de monte e si rendet contu chi sas pessones depiant esser nessi tres.
Cando s'abizat chi fit solu, si pesat ritzu e s'istiriolat sos mermos de sas carena, chi si li fint dorminde dae su fritu e dae s'istare firmu.
Falat a sa machina e imbucat su caminu in sensu contrariu a s'arribada. Si moghiat a sa velotzidade chi su caminu li cunsentiat.
Como ischiat cun chie aiat ite facher. Zente nobale in cuss'arte e fint de Orune e de Orgosolo. Una cumpannia istramba, difitzile de ponner a pare, ma no impossibile. Podiant esser pastores lacanarjos in Isalle.
Li torrat a conca Riori e Pascale. Cussos nd'ischiant duas prus de su diaulu. Ma ne unu ne ateru aiat sa corporatura de su chi l'istabat de fronte e ne unu ne ateru fit capassu de faveddare s'italianu gai bene. Si pessat chi fortzis b'aiat zente biddaresa.Ma non podiant esser sos amicos suos. Aiant ateru tratu.
In pac'ora fit in Fonne e in domo de sos socros. Sa mesa fit zai aparizada e chenant totus in allegria. Nemos li dimandat a ube fit andadau e a nemos aiat de render contos.
A pustis chena si preparant e moghent ca non b'aiat de s'istentare meda cun cussu astragu chi fit ghetande sa note.
Ghirant a Macumele e cun 'iscùsia de nche ponner sa machina in su garazu, nche mandat mama e fizu a susu e issu iserghet.
Cun s'abocadu fint restados de si bider s'in cras, ma arribadu a domo sua s'abizat chi lu fit isetande. Mancu s'abocadu crediat chi issu no esseret andadu a lu chircare a sa ghirada. No at apidu bisonzu mancu de sonare, ca, in pessu in da in antis de sa domo, sa janna s'est aperta.
- E tando comente est andada?
- E ite cheret, un'ateru adòbiu...
- Che su de s'atera borta?
- Belle e gai.
- A ite no est coladu a domo in antis de mogher?
- A facher ite? Dinare non mi nde podiat dare. A mi narrer comente mi cumportare? Cussu l'isco chene mi lu narrer.
- Podiat cumiter un'impridentzia.
- Non m'at chèrfidu coment emissariu? E tando mi lasset facher.
- Non m'at galu naradu comente est andada. Ite cheriant?
- Dinare. Dinare, no; zustu!
- E cantos?
- Su pedidu.
- Totu?
- No ant naradu cantu. Dinare cherent o ochident su pitzocu.
- E isse ite at rispostu?
- Apo chircadu de tratare, ma non chistionabat.
- Chie?
- Sa boche. S'unicu chi at semper allegadu.
- E non l'at naradu cantu?
- No.
- E isse non nche podiat ghetare un'oferta? O non credet chi un'orfeta fata da isse non peset? Bastabat de narrer unu numeru; no una summa fora de resone, ma una summa possibile. Si l'aiant isminujada; los aiat postos a pessare. Chi non podent brullare meda cun isse. Sa paragula sua contat cantu s'issoro.
- E ego s'oferta l'apo fata.
- E de cantu?
- De trechentos miliones?
- Tando non mi so isballiadu. Iachia chi est capassu de tratare e pessona capassa bi cheret, chi non apet e non mustret peruna timoria. E non ant rispostu nudda?
- Nudda. M'apo pessadu chi cussa summa si podiat ispingher e los cheriat ponner a sa prova. Como a bider istamus. S'impressione mea est chi cherjant dinare, bastet chi siat. Si torrant a mutire non poto facher su ziru chenet lis zucher carchi soddu. Nessi pro lu tastare.
- S'idea no est mezzana e nos serbit pro balanzare tempus e cumintzare una tratativa seria. In antis de mogher a s'ateru ziru colet a inoche e su dinare b'at a esser.
Dae su fronte de sos secuestros sas notissias fint iscarsas e de sos presoneris pacu si beniat a ischire. Zos zornales contabant de un'ateru secuestru andadu in bòdiu ca su presoneris si fit fughidu e de unu pastore mortu, ca fortzis ischiat tropu de unu secuestru. Zuanne non si perdiat una puntada de cuss'istoria de bandidos e zustissia e de totu cheriat esser informadu.
Sos frades de Pascualba Rosas, semper in zornale, imbiant un'atera imbassiada a sos chi aiant in manos sa pitzinna. No ant isetadu meda sa risposta. S'in cras si benit a ischire chi che lis aiant mantesu unu emissariu; unu chi oramai si contabat nugoresu ca in Nùgoro bi fit dae medas annos e in Nùgoro aiat famìlia e traballu. Fit Massamu Matore. Aiat atzetadu de facher s'emissàriu pro s'amichentzia chi lu ligabat a sos de Rosas. E dae sa die de su secuestru non fachiat che biazare, belle semper in bòdiu o chene risultadu si non fint sas imbassiada chi zuchiat e batiat.
Cando Zuanne benit a ischire in ube l'aiant tentu, pacu prus o mancu a curtzu a su puntu de s'adobiu suo cun sos bandidos suos, li benit a conca chi podiat esser possibile chi sos matessi esserent sos autores de ambos secuestros.
Non fit mai capitadu chi una banda aeret apidu in su matessi mamentu duos presoneris, ma cun sos tempos chi fint currende, totu podiat sutzeder.
Petzi sos carabineris, sende chi non pariat, prus espertos de Zuanne escludiant unu fatu simile.
Sos Rosas fint resessidos fintzas a cussu mamentu a mantenner secretu su numen de s'emissàriu issoro, ma cando ant depidu pedire unu messazu a duas firmas, fit craru a totus chi sos emissàrios fint duos e chi unu l'aiant mantesu. E sos zornalistas non b'ant postu meda a ispiegare su pro ite. Ateras borta fit sutzessu. Sos bandidos cheriant, ejas, liberare sa pitzinna in su mamentu chi incassabant su riscatu, ma cheriant puru esser securos de non che rugher in una perdica. Aiant lassadu sa pitzinna e s'aiant mantesu a Massamu pro lu liberare a comodu issoro, cando fint securos chi sa zustìssia non los podiat pissichire. E sa muzere de Massamu, porrogada dae sos zornalistas non fit capassa de mantenner su secretu. Aiat bisonzu de s'isfogare e de chistionare, nessi per mesu de su zornale, cun su maridu.
Su fatu cheriat narrer puru chi, sende chi aiant arrestadu sos tres durgalesos, sas tratativas fit sichidas e fint sichidas, puru, sende chi sos benes de sa famìlia esserent blocados. Sos bandidos depiant aer postu in contu chi calicunu podiat esser tentu, ma su dinare lis depiat arribare de calesisiat manera. Non s'ispantabant pro cosas gai, antis, su dinare lu cheriant prus che mai.
E sa gherra non de finire, sichiat. Sete fint sos presoneris in manos de bandidos, ca duos si l'aiant in pessu iscampada: Eletrio Corda ca fit resessidu a si difender, Zoseppe Porcheddu ca, contabat, si fit fughidu in pessu l'ant fidadu ecante a sa sola o male tentadu.
Prima die de frevarju tocat a un'ateru nugoresu, Prededdu Ruju.
Lu cassant in palas de Sas Grassias, a ube fit andadu a nche ghirare su fizu dae sa palestra. E custu puru fit sutzessu sero sero.
Fit in pessu essinde sae sa veturona sua, cando tres pessones l'agantzant e nche lu cravant a fortza a intro de una 127. Non li sunt serbiat nen sas fortzas chi b'at postu pro si liberare nen sas boches. A intro nche l'ant cravadu e basta e sa 127 essit dae sa corte de Sas Grassias, picande a manu de susu, a intro de bidda.
Prus a tardu l'ant acatada in Cumbentu, in su caminu betzu de Mughina. A sas boches, dae sa palestra nche fint essidos sos atletas e deretu su fizu s'abizat de sa machina bodiat e de su babu chi fit mancande. Curret a su telefono e informat sa mama. E dae cussu mamentu un'atera familia fit in pena. De Prededdu Ruju mancu s'umbra. Isparidu chei sos ateros e fortzis cubadu in Supramonte. Como sos presoneris fint oto; oto familias in dolu e disisperu.
Sa gherriza de sa zustissia contra sos bandidos no aiat pasu; ma sa
zustissia fit cumbatende contra un'esertzitu de pupas, de umbras, contra
un'inimicu invisibile, chi fit in totube e in neddube.
(Mario Sanna: Bennardu)